Staatssecretaris Jean Rummenie (LVVN) heeft de knoop doorgehakt over de laatste 1,2% bodembescherming op de Noordzee. Hoewel er in het Noordzeeoverleg (NZO) geen volledige consensus werd bereikt, ligt er nu een besluit dat de visserijsector iets meer ademruimte moet geven dan eerdere plannen, al blijft de impact op de vloot voelbaar.

In het Noordzeeakkoord (NZA) is afgesproken dat in 2030 15% van de Nederlandse Noordzeebodem beschermd moet zijn tegen bodemberoerende visserij. Momenteel staat de teller op 13,8%. Voor de resterende 1,2% heeft de staatssecretaris nu drie gebieden aangewezen:

1. Doggersbank (0,5%): Een extra sluiting van circa 294 km² in het noordwesten, aansluitend op bestaande Duitse en Nederlandse beschermde zones.
2. Friese Front (0,3%): Een uitbreiding van circa 176 km². Dit gebied werd door de visserijsector zelf voorgesteld als alternatief.
3. Natuurcompensatie Voordelta (0,4%): Een gebied van 240 km² dat al langer op de nominatie stond voor sluiting.

Impact op de visserij

De keuze voor de Doggersbank blijft een pijnlijk punt voor de sector. Dit gebied is cruciaal voor de scholvisserij. Rummenie heeft echter geprobeerd de schade te beperken door een ‘passage’ open te laten tussen de noordelijke en zuidelijke zones, waardoor vissers nog steeds van west naar oost kunnen varen en vissen.

Bovendien is bij het Friese Front bewust gekozen voor een grens die rekening houdt met toekomstige zandwinning. Omdat zandwinning en natuurbescherming niet samengaan, is de uitbreiding van het beschermde gebied beperkt om de nationale zandvoorraad niet in gevaar te brengen.

Reactie uit de sector

De visserijsector kon in het overleg niet instemmen met het volledige pakket, vooral vanwege de cumulatieve druk op de visgronden. Durk van Tuinen van de Nederlandse Vissersbond benadrukt de zorgen over de stapeling van beperkingen:

“Elke vierkante kilometer die we verliezen op de Noordzee, zeker in productieve gebieden zoals de Doggersbank, raakt het verdienmodel van onze vissers rechtstreeks. Hoewel we waarderen dat de staatssecretaris naar onze alternatieve voorstellen heeft gekeken, blijft de krimp van het viswater een zorgwekkende trend voor de toekomst van de Nederlandse vloot.”

Hoe nu verder?

Het besluit is nog niet direct van kracht. Omdat ook buitenlandse vissers in deze wateren actief zijn, moet er een Europese procedure worden doorlopen onder het Gemeenschappelijk Visserijbeleid. De staatssecretaris verwacht dat dit traject enkele jaren in beslag zal nemen, maar dat de sluitingen uiterlijk in 2030 een feit zijn.

Het besluit van de staatssecretaris inclusief onderbouwing is hier in zijn geheel te lezen.