Stel je voor: een wereld waar vrachtwagens, schepen en zelfs vliegtuigen niet langer op de vervuilende fossiele brandstoffen rijden, maar op een schone, duurzame energiebron. Waterstof is die droombrandstof, omdat het bij verbranding niets anders produceert dan water. Tot nu toe was de productie ervan echter allesbehalve schoon. Gelukkig zou dat kunnen veranderen met de ontdekking van ‘geologische waterstof’, Dat is waterstof die van nature diep onder de aarde voorkomt.

In Oman, wanneer we het allemaal mogen geloven, waar de bergen overgaan in uitgestrekte zandvlakten, wordt al druk gezocht naar deze schone energiebron. Hier, en op andere plekken in de wereld, wordt waterstof door natuurlijke processen ondergronds geproduceerd, en dat mogelijk in heel grote hoeveelheden. Af en toe borrelen er van die artikelen omhoog. Onderzoekers en bedrijven zetten alles op alles om deze ‘gouden waterstof’ naar boven te halen. Als dit lukt, kan dat onze overgang naar een uitstootloze wereld drastisch versnellen.

Waarom is dit zo revolutionair? Op dit moment maken we waterstof door aardgas te verhitten, wat veel energie kost en veel koolstofdioxide uitstoot. Geologische waterstof daarentegen komt vanzelf uit de grond, zonder vervuiling. Bovendien zou het zelfs mogelijk zijn om de aarde te stimuleren om meer waterstof te produceren, waardoor het een hernieuwbare bron zou kunnen worden.

De zoektocht naar deze schone energiebron is in volle gang. In 2012 werd in Mali voor het eerst een grote hoeveelheid geologische waterstof ontdekt, en sindsdien zijn er mogelijke voorraden gevonden in onder andere Frankrijk, Spanje en Australië. In de Verenigde Staten zijn al proefboringen gestart, ondersteund door miljoeneninvesteringen.

Toch zijn er zoals altijd nog veel vragen. Hoeveel waterstof zit er werkelijk in de aarde? En kunnen we het op grote schaal winnen? Onderzoekers proberen antwoord te vinden door nieuwe technologieën te ontwikkelen die de productie van waterstof in de bodem kunnen versnellen. In Oman wordt zelfs geëxperimenteerd met het opwarmen van gesteente om zo de productie te stimuleren.

Zoals altijd zijn er nog veel uitdagingen. De exacte processen die geologische waterstof vormen, zijn nog niet volledig begrepen, en er zijn milieurisico’s verbonden aan de winning. Toch blijft de belofte enorm: als zelfs maar een fractie van de geschatte hoeveelheden kan worden gewonnen, dan zou dat genoeg zijn om onze waterstofbehoefte voor eeuwen te dekken. Was de overgang van steenkool naar olie anders?

Geologische waterstof is een spannende mogelijkheid in de zoektocht naar schone energie. Als we erin slagen om deze natuurlijke bron op grote schaal te winnen, dan kan dat de wereld van energie voorgoed veranderen. De toekomst van energie zou zomaar eens opnieuw onder onze voeten kunnen liggen. Ik heb géén idee wanneer we dit gaan meemaken.