Greenpeace UK heeft opnieuw grote keien op de zeebodem geplaatst om bodemsleepnetvisserij te belemmeren. Ditmaal in het Britse beschermde gebied Southern North Sea. De Nederlandse Vissersbond wijst deze actie resoluut af. Bewust obstakels plaatsen op visgronden gaat voor ons een grens over.

Na berichtgeving over de actie heeft de Nederlandse Vissersbond bij de Britse autoriteiten de exacte locaties van de keien opgevraagd. Na afstemming met de Britse overheid zijn negen coördinaten direct met betrokken leden gedeeld. Zo kunnen zij rekening houden met de obstakels.

Veiligheid van vissers voorop

Onder vissers leeft boosheid en bezorgdheid over de actie. De keien worden doelbewust in hun werkgebied geplaatst om hen te hinderen. Wanneer vistuig achter een obstakel blijft haken, kan dat leiden tot schade en gevaarlijke situaties voor schip en bemanning.

Greenpeace wil druk uitoefenen op de Britse overheid, maar de gevolgen komen bij de vissers terecht. Het bekendmaken van de coördinaten neemt onze bezwaren tegen deze handelwijze niet weg. De veiligheid van mensen op zee mag geen inzet worden van een campagne.

Beschermd betekent niet automatisch gesloten

Het Southern North Sea-gebied is aangewezen ter bescherming van de bruinvis. Die aanwijzing betekent niet dat alle visserij er verboden is. Ook Greenpeace erkent dat in het grootste deel van het gebied geen visserijbeperkingen gelden.

Het gebied valt onder het Britse Stage 4-proces. Daarin beoordeelt de Marine Management Organisation (MMO) de effecten van visserij op beschermde bruinvissen en vogelsoorten en welke maatregelen nodig zijn. Stage 4 is zoals het nu staat geen algemeen verbod op bodemsleepnetvisserij. Vrijwel de hele zuidelijke Noordzee is door het Verenigd Koninkrijk aangewezen als stage 4 en een sluiting voor bodemvisserij zou een regelrechte ramp betekenen voor de visserij. Ook in andere landen worden gebieden aangewezen voor de bescherming van bruinvissen en vogelsoorten en in die gevallen is er ook geoordeeld dat bodemvisserij mogelijk blijft.

Greenpeace noemt haar actiezone een ‘Ocean Park’. Dat is een benaming van de organisatie zelf, geen officiële sluiting door de Britse overheid. Het is aan de bevoegde autoriteiten om te besluiten over visserijbeperkingen. Greenpeace hoort niet met keien zelf af te dwingen waar vissers kunnen werken.

Ook deze actie vraagt om onderbouwing

Greenpeace voert de bescherming van bruinvissen en de zeebodem aan als redenen voor de actie. Daarmee moet ook duidelijk worden gemaakt hoe het plaatsen van keien bijdraagt aan de beschermingsdoelen van dit gebied.

Welke ecologische afweging is gemaakt? Wat zijn de gevolgen van het aanvoeren en plaatsen van grote keien voor de plaatselijke zeebodem? En hoe zijn de risico’s voor vissers beoordeeld?

Dat zijn vragen waarop een onderbouwd antwoord hoort te komen. Wie anderen aanspreekt op hun invloed op zee, moet ook het eigen handelen zorgvuldig verantwoorden. Een goede bedoeling ontslaat niemand van die verantwoordelijkheid.

Een gezonde zee is ook ons belang

Vissers hebben alle belang bij een gezonde zee en gezonde visbestanden. Hun inkomen, hun bedrijf en de toekomst van volgende generaties zijn daarvan afhankelijk. Goed zorgen voor de zee hoort bij het kunnen voortzetten van hun vak.

Binnen de sector wordt gewerkt aan selectievere vistechnieken, minder ongewenste bijvangst en een lager brandstofverbruik. Er blijven uitdagingen, maar vissers nemen hun verantwoordelijkheid en werken aan verbeteringen. Hun inzet en praktijkkennis verdienen een serieuze plaats in het gesprek over natuurbescherming.

Dat gesprek moet gaan over maatregelen die aantoonbaar bijdragen aan natuurbehoud en in de praktijk uitvoerbaar zijn. Daarbij moeten ook de veiligheid en de gevolgen voor visserijbedrijven worden meegewogen.

Doorbreek de terugkerende confrontatie

Het is niet de eerste keer dat Greenpeace keien in zee plaatst om visserij te belemmeren. In 2015 gebeurde dit op de Klaverbank. De Nederlandse Vissersbond liet destijds een deel van de keien door een bergingsschip verwijderen en aan wal brengen. In 2021 volgde een vergelijkbare actie bij Offshore Brighton in Britse wateren. Ook toen zijn vissers geïnformeerd over de locaties.

Nu worden vissers opnieuw met dezelfde aanpak geconfronteerd. Dat versterkt de frustratie en het wantrouwen. Moeten we iedere paar jaar dezelfde discussie voeren, terwijl er ondertussen weer keien op visgronden worden geplaatst?

De Nederlandse Vissersbond wil deze herhaling doorbreken. Steeds opnieuw de confrontatie zoeken brengt ons niet dichter bij duurzame afspraken over het gebruik en de bescherming van de zee.

De Nederlandse Vissersbond blijft contact houden met de Britse autoriteiten en collega-visserijorganisaties. De zorgen vanuit de vloot nemen we daarin mee en betrokken leden houden we op de hoogte.